Ανοιχτοί ορίζοντες

Μετά την ολοκλήρωση της πρώτης αγωνιστικής στους τρεις ομίλους (κι εν αναμονή του τέταρτου), μπορούμε να πούμε ότι, προς το παρόν, τα προγνωστικά είναι ανοιχτά. Τα φαβορί δεν δείχνουν άτρωτα, οι αποστάσεις μεταξύ των ομάδων είναι μάλλον μικρές, οι εκπλήξεις μοιάζουν πιθανές. Μπορεί τελικά αυτό το ευρωπαϊκό να αποδειχτεί διοργάνωση στην οποία θα τηρηθούν ιεραρχίες και επετηρίδες. Μπορεί, όμως, να είναι κι ευρωπαϊκό εκπλήξεων. Είναι νωρίς για να αποκλείσουμε κάποια από τις δύο πιθανότητες. Όλα αυτά με την επιφύλαξη ότι η αλήθεια του ενός αγώνα είναι πάντα μερική: ίσως κάποιοι βρέθηκαν σε κακή ημέρα και στη συνέχεια δείξουν το καλό τους πρόσωπο. Ίσως κάποιοι άλλοι έκαναν ήδη την καλύτερη δυνατή εμφάνισή τους και στη συνέχεια ξεφουσκώσουν. Σε κάθε περίπτωση, η ευχάριστη διαπίστωση έγκειται στο ότι παρακολουθούμε μάλλον καλό ποδόσφαιρο. Όλοι προσπαθούν να παίξουν μπάλα με τα μέσα που διαθέτουν, επιχειρούν να εκμεταλλευτούν τα πλεονεκτήματά τους κι όχι κυρίως να καταστρέψουν. Ας ελπίσουμε η τάση αυτή να επιβεβαιωθεί στη συνέχεια.

Όμιλος Α΄: Για τον αγώνα της εθνικής μας στη Βαρσοβία, που ήταν κι ο εναρκτήριος της διοργάνωσης, τα ουσιαστικά γράφτηκαν στα σχόλια της προηγούμενης ανάρτησης. Ικανοποιητικότατη εμφάνιση, ιδίως για κάποιους από εμάς που είχαμε περιορισμένες προσδοκίες από αυτήν την εθνική του Σάντος [Βαρσοβία: Πολωνία-Ελλάδα 1-1 (17′ Λεβαντόφσκι – 51′ Σαλπιγγίδης)]. Ένα κακό πρώτο ημίχρονο που κλείνει με τη άδικη αποβολή του Παπασταθόπουλου. Κι εκεί που περιμένουμε την κατάρρευση, πίσω στο σκορ και με παίχτη λιγότερο, η κατάσταση ανατρέπεται σε σημείο που να λυπούμαστε που δεν φτάσαμε σε μια νίκη την οποία με βάση την εικόνα του παιχνιδιού δικαιούμασταν. Η Ελλάδα επέδειξε μεγάλα ψυχικά αποθέματα, τακτική ανωτερότητα και τεχνική επάρκεια. Μεγάλη εμφάνιση του Σαλπιγγίδη που περνώντας σαν αλλαγή γυρίζει κυριολεκτικά το παιχνίδι (ισοφαρίζει, κερδίζει το πέναλτυ που σπαταλά ο Καραγκούνης, πετυχαίνει το γκολ που ακυρώνεται σαν οφσάιντ – κακώς κατά τη γνώμη μου, αλλά έλα που όλα τα ΜΜΕ το βλέπουν σαν οριακό οφσάιντ), καλό παιχνίδι του Σαμαρά (που αν είχε καλά τελειώματα των φάσεων θα ήταν τώρα ο ήρωας του αγώνα), εύφημος μνεία στον νεαρό Φορτούνη. Απίστευτα αγχωμένη και τακτικά ανώριμη, η Πολωνία πρέπει να αισθάνεται τυχερή με την ισοπαλία. Εάν δεν βελτιωθεί, γίνεται ακλόνητο φαβορί για τον ρόλο της συνδιοργανώτριας που θα κάνει άσχημο τουρνουά. Διαιτησία εντελώς παραγκάτη: εάν το χέρι του Περκίς στο α’ ημίχρονο μπορεί να γίνει γαργάρα με μπόλικη καλή θέληση, η αποβολή του Παπασταθόπουλου, οι κάρτες που δείχτηκαν μόνο σε Έλληνες και το γεγονός ότι ο Καρμπάγιο δεν έδωσε ούτε ένα αμφισβητούμενο σφύριγμα στην Ελλάδα αποδεικνύουν ότι ο Ισπανός ήταν αποφασισμένος να παίξει έδρα με κάθε τίμημα.

Με το πρώτο της παιχνίδι, η Ρωσία απέδειξε ότι όλα τα καλά που λέγονταν για αυτήν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα [Βρότσουαφ: Ρωσία-Τσεχία 4-1 (15′ και 79′ Τζαγκόγιεφ, 24′ Σιρόκαφ, 82′ Παβλιουτσένκα – 52′ Πίλαρζ)]. Μπήκε αποφασισμένη να καθαρίσει το παιχνίδι νωρίς και με ένα ημίωρο ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου βρέθηκε στη θέση του οδηγού. Είχε βέβαια το νεκρό της διάστημα, στο πρώτο εικοσάλεπτο του β΄ ημιχρόνου, όταν δέχτηκε το γκολ από τον Πίλαρζ, αλλά στο τέλος καθάρισε με εμφατικό τρόπο το παιχνίδι. Τεράστιο ματς του Αλάν Τζαγκόγιεφ (μην ξανακούσω για Άλαν: ο παίχτης είναι γεννημένος στη Βόρεια Οσετία, και το όνομά του παραπέμπει στους  Αλανούς, τους οποίους οι Οσέτες θεωρούν ευλόγως προγόνους τους) κι ένα υπέροχο γκολ από τον Παβλιουτσένκα. Περιμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον τη συνέχεια, μια κι αυτή η Ρωσία τον ημιτελικό τουλάχιστον δείχνει να τον έχει στο τσεπάκι της. Και να μην παραβλέψουμε το ότι η Τσεχία δεν είναι τόσο κακή όσο δείχνει το 1-4.

Όμιλος Β΄: Και η πρώτη μεγάλη έκπληξη του Ευρωπαϊκού έγινε στο Χάρκοβο [Ολλανδία-Δανία 0-1, 24′ Κρον-Ντέλι]. Μπλοκάροντας την κυκλοφορία των Ολλανδών κι εκμεταλλευόμενη άριστα το παιχνίδι αντεπιθέσεων, η Δανία έφτασε σε δίκαιη νίκη. Ναι μεν οι Ολλανδοί έχουν συντριπτική κατοχή της μπάλας, αλλά δέχονται γκολ στην πρώτη επικίνδυνη αντεπίθεση των Δανών (με σκόρερ τον πολύ καλό επιθετικό μέσο της Μπρέντμπυ), ενώ κι η μεγαλύτερη ευκαιρία τους στο α΄ ημίχρονο (το δοκάρι του Ρόμπεν) προήλθε από μνημειώδη γκάφα του Άντερσεν. Στο παρελθόν είχα εκφράσει τις αμφιβολίες μου για το πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι η Ολλανδία έχοντας τον Φαν Πέρσι μόνο φορ. Το Σάββατο, πάντως, έγινε πιο ουσιαστική μόνο αφότου πέρασαν στο παιχνίδι ο Χούντελααρ κι ο Φαν ντερ Φάαρτ. Κι αυτοί, όμως, δεν μπόρεσαν να αλλάξουν το τελικό αποτέλεσμα. Μένει να δούμε τις συνέπειες αυτής της έκπληξης: προάγγελλος σπουδαίας πορείας των Δανών, ξύπνημα για να σοβαρευτούν οι Ολλανδοί ή αποτέλεσμα που τελικά θα οδηγήσει σε αποκλεισμό και τους δύο αντιπάλους του Χαρκόβου;

Στο ντέρμπυ του Λβιφ φάνηκε καθαρά ότι το μεγάλο φαβορί δεν είναι καθόλου άτρωτο [Γερμανία-Πορτογαλία 1-0, 72′ Γκόμεζ]. Αντιμέτωπη με μια Πορτογαλία που όλοι θεωρούσαν ντεφορμέ, η Γερμανία συνάντησε τις χειρότερες δυσκολίες μέχρι να κατακτήσει τη νίκη. Απέναντι σε μια ομάδα που μπορεί να παίξει με ιδιαίτερη επιτυχία από τα άκρα, η γερμανική άμυνα βρέθηκε συχνά σε σύγχυση. Και, αν υπήρχε ποδοσφαιρική δικαιοσύνη, οι Πορτογάλοι θα έπρεπε να έχουν ανοίξει το σκορ στη φάση του δοκαριού του Πέπε. Τελικά, η άψογα εκτελεσμένη κεφαλιά του Γκόμεζ λύτρωσε σε πρώτο χρόνο τους Γερμανούς. Το τελευταίο δεκάλεπτο ήταν πραγματικά κολασμένο, με την Πορτογαλία να τα δίνει όλα επιζητώντας, μάταια, την ισοφάριση. Οι Γερμανοί μπορούν να κρατήσουν το ότι μετά από ένα μέτριο παιχνίδι τους (δεν λέω κακό γιατί συνυπολογίζω και την αξία του αντιπάλου) δεν είχαν καμιά απώλεια. Και οι Πορτογάλοι να παρηγορηθούν με την καλή εμφάνισή τους για τη συνέχεια. Αν είχαν κι έναν αληθινό φόρ περιοχής, όπως κάποτε τον Παουλέτα…

Όμιλος Γ΄: Στο Γκντανσκ, η Ιταλία απέδειξε γιατί κάνουν λάθος όσοι τη θεωρούν ξοφλημένη [Ισπανία-Ιταλία 1-1, 64′ Φάμπρεγκας – 61′ Ντι Νατάλε]. Για μια ώρα παιχνιδιού, όχι μόνο μπλόκαρε άψογα το παιχνίδι της – κάπως κουρασμένης – ισπανικής μηχανής, αλλά ήταν κι η ομάδα με τις καλύτερες ευκαιρίες. Έπειτα, ανοίγει το σκορ με τη γκολάρα του Ντι Νατάλε (άψογη μπαλιά και τελείωμα φάσης που πρέπει να διδάσκεται σε σεμινάρια ποδοσφαίρου) και το παιχνίδι ανοίγει μέχρι τρέλας. Οι Ισπανοί ισοφαρίζουν, περνούν επιτέλους κι επιθετικούς στο παιχνίδι, τα δίνουν όλα. Ένα ημίωρο μεγάλης έντασης και γενικά ένα παιχνίδι υψηλότατου ποδοσφαιρικού επιπέδου. Ειδικά για την Ισπανία, διαβάστε το σχόλιο του Αναγνώστη του Αθηναίου στο προηγούμενο ποστ: επιχειρεί να εξηγήσει, με τρόπο ιδιαιτέρως πειστικό, τους λόγους για τους οποίους ο Ντελ Μπόσκε επιχείρησε να παίξει χωρίς ουσιαστικά κανένα επιθετικό, αλλά και βέβαια το γιατί το σύστημα αυτό δεν λειτούργησε, τουλάχιστον όχι τόσο καλά όσο θα ήθελαν οι Ισπανοί.

Θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι μόνο θέμα προσωπικής συμπάθειας, αλλά πάντως η Κροατία του Μπίλιτς μου άρεσε [Πόζναν: Ιρλανδία-Κροατία 1-3, 19′ Στ. Λέτζερ – 3′ και 49′ Μάντζουκιτς, 43′ Γέλαβιτς]. Πολύ καλή επιθετική ανάπτυξη, εξαιρετικό επιθετικό δίδυμο (Μάντζουκιτς και Γέλαβιτς), καλή τετράδα στο κέντρο (Μόντριτς, Πέρισιτς, Σρνα και Ράκιτιτς). Μένει να διαπιστώσουμε αν η χτεσινή εμφάνιση οφειλόταν στον αδύναμο αντίπαλο. Γιατί η φιλότιμη Ιρλανδία του Τραπατόνι είχε μεν τη μαχητικότητα για να ισοφαρίσει σχετικά γρήγορα, αλλά όχι και για κάτι παραπάνω. Το μονοκόμματο παιχνίδι με τις σέντρες δεν είναι δυνατό να σε πάει μακριά.

Δύο ματς ακόμη και θα έχουμε μια πρώτη εικόνα και για τις 16 ομάδες. Τολμώ να επαναλάβω την άποψή μου ότι τα σημερινά παιχνίδια έχουν φαβορί, τη Γαλλία και την Ουκρανία, αντίστοιχα. Και λέω «τολμώ» γιατί διαπιστώνω ότι η Αγγλία έχει πάντα οπαδούς και τυγχάνει εκτίμησης και μεταξύ των φίλων του ιστολογίου. Κοντή γιορτή σε κάθε περίπτωση, το βράδυ θα έχουμε απάντηση. Κι έπειτα ακολουθούν κρίσιμα ματς, με την εθνική μας να παίζει αύριο τον καθοριστικότατο αγώνα με την Τσεχία. Για να δούμε αν οι υποσχέσεις που δόθηκαν στη Βαρσοβία θα εκπληρωθούν στη Σιλεσία.

Advertisements

46 Responses to “Ανοιχτοί ορίζοντες”


  1. 1 π2 Ιουνίου 11, 2012 στο 16:31

    Λίγα σχόλια ακόμη για το Ισπανία – Ιταλία. Οι Ιταλοί έπαιξαν έξυπνη άμυνα, προσπαθώντας να δυσκολέψουν σε πρώτο χρόνο τα τριγωνάκια των Ισπανών νωρίς στο κέντρο και να μην αφήσουν χώρους για κάθετες πάσες κοντά στην περιοχή τους. Μου προκάλεσε έκπληξη ότι δέχθηκαν το γκολ της ισοφάρισης τόσο γρήγορα, όχι γιατί οι Ισπανοί δεν είχαν την ποιότητα να το κάνουν, όσο γιατί δεν περίμενα, ειδικά από τους Ιταλούς, τη στιγμιαία έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης στο δεύτερο ζητούμενο της αμυντικής τους διάταξης (τις κάθετες μπαλιές). Όσο απαράδεκτα κι αν ήταν τα τελειώματα του Τόρες, η παρουσία του κατέδειξε πόσο χρήσιμη ήταν η παρουσία ενός σέντερ φορ, όσο κι αν οι συνεχείς ευκαιρίες εξαιρούνται από την κούραση της μεσοαμυντικής γραμμής των Ιταλών. Θεωρώ πως με τον Γιορέντε αντί του Τόρες θα είχε καθαρίσει το ματσάκι η Ισπανία.

    Στο Κροατία – Ιρλανδία είχαμε τελείως διαφορετικές αφετηρίες. Υποστηρίζω πάντοτε την Ιρλανδία, με το παλιομοδίτικο, μάλλον βαρετό, άτεχνο, παράλογο (χωρίς ψηλά κορμιά επέμεναν στις αγγλοσαξονικές σέντρες), αλλά ψυχωμένο και επίμονο παιχνίδι τους. Βοήθησε κι η βροχή, που το έκανε ακόμη πιο Championship το παιχνίδι, βοήθησαν κι οι Κροάτες που ήταν φυσικά πολύ καλύτεροι, βοήθησε κι η προκλητική εναντίον της Ιρλανδίας διαιτησία που ενέτεινε την αλληλεγγύη των καμένων από τα μνημόνια, πολύ μου άρεσε αυτός ο αγώνας κι ας χάσαμε.

    • 2 rogerios Ιουνίου 11, 2012 στο 16:50

      Πολύ ωραία ανάλυση του αμυντικού στησίματος της Ιταλίας. Πράγματι η άμεση ισοφάριση της Ισπανίας προκαλεί έκπληξη, αλλά: 1. η συνηθέστερη στιγμή στην οποία χαλαρώνει η σωστή άμυνα είναι ακριβώς αυτή του ενθουσιασμού μετά την επίτευξη τέρματος, 2. αυτή η Ιταλία δεν είναι τόσο έμπειρη.

      Πράγματι η είσοδος του Τόρρες κατέδειξε το πόσο χρειάζεται η Ισπανία έναν αληθινό φορ. Φαντάζομαι ότι ο Ντελ Μπόσκε τρέφει την κρυφή ελπίδα ότι ο Τόρρες μπορεί να ξαναγίνει ο ποδοσφαιριστής που ήταν προ τετραετίας. Για τον Γιορέντε διατηρώ επιφυλάξεις για το πόσο μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός σε αυτό το επίπεδο.

      Ά, τη διαιτησία στο Κροατία-Ιρλανδία δεν τη βρήκα και τόσο προκλητική. Ελέγχεται βέβαια για το δεύτερο κροατικό γκολ, αλλά δεν ήταν κι επιπέδου Καρμπάγιο. Μπορεί όμως να φταίει για την εκτίμηση αυτή και η παραδοσιακή συμπάθειά μου προς τους Κροάτες. 😉

      • 3 π2 Ιουνίου 11, 2012 στο 17:05

        Για τη μνημονιακή διαιτησία υπέρ των Κροατών:
        Στο δεύτερο γκολ των Κροατών, υποθέτω πως δεν σφυρίχτηκε οφσάιντ επειδή η μπάλα πάει στον παίκτη που έβαλε το γκολ (σε πεντακάθαρη θέση οφσάιντ) από αντίπαλο. Αλλά δεν είναι μια απλή στραβοκλωτσιά. Έχει προηγηθεί απόπειρα πάσας από επιτιθέμενο, και ο σκόρερ είναι ήδη σε θέση οφσάιντ όταν η μπάλα φεύγει από τα πόδια του συμπαίκτη του, αποκτώντας λόγω της θέσης αυτής πλεονέκτημα. Δεν είμαι καθηγητής διαιτησίας, αλλά δεν βλέπω γιατί να μη δοθεί το οφσάιντ. Στο δεύτερο ημίχρονο υπάρχει ένα καραμπινάτο πέναλτι υπέρ των Ιρλανδών που δεν δόθηκε.

  2. 4 Νέο Kid Στο Block Ιουνίου 11, 2012 στο 16:44

    Τιμή και δόξια στο Immodium! 🙂
    Ανέκαθεν συμπαθούσα τα Λεκόκ Σπορτίφ αλλά πλέον -μετά και τη χθεσινη απουσία του Σεν Πάτρικ απο το γήπεδο- μόνο Αη Γιώργης και..
    COME ON ENGLAND!!

  3. 6 Νέο Kid Στο Block Ιουνίου 11, 2012 στο 17:00

    Είναι γνωστό (νομίζω..) ότι οι Ιταλοί είναι γενικά λίγο μπλαζέ στα Kύπελλα Eθνών (σικ ε;) ή για να το πω αλλιώς, θα άλλαζαν 2-3 ευρωπαϊκά με έναν τελικό μουντιάλ, αλλά εδώ μου έδωσαν την εντύπωση ότι ήρθαν σοβαροί και φιλόδοξοι . Θα μου πείτε, ένα ματς παίχτηκε ,αλλά έστω κι έτσι..άσε που το ευρωπαϊκό δεν έχει και πολλά ματς.
    Όπως είχε πει και κάποιος γίγας εγγλέζος σπορκάστερ μετά τον τελικό του 2004:
    «Greece, have been European Champions with 3 headers. Good news for Scotland!” 🙂

    YΓ. Ο Σεφτελής το κάνει επίτηδες τελικά;

  4. 7 Αναγνώστης ο αθηναίος Ιουνίου 11, 2012 στο 17:52

    Όντως, το γκολ της ισοφάρισης αμέσως μετα το δικό τους είναι ένα θέμα.
    Όμως αυτό που λέει ο π2 είναι σημαντικό

    -Οι Ιταλοί έπαιξαν έξυπνη άμυνα, προσπαθώντας να δυσκολέψουν σε πρώτο χρόνο τα τριγωνάκια των Ισπανών νωρίς στο κέντρο και να μην αφήσουν χώρους για κάθετες πάσες κοντά στην περιοχή τους-

    Και λέω ότι είναι σημαντικό, γιατί αυτό προσπαθούν 3 χρόνια όλες οι ομάδες να κάνουν με τους Ισπανούς (και με την Μπαρτσελόνα) και δεν τους βγαίνει, ενώ των Ιταλών τους βγήκε και χωρίς κόπο.
    Δεν νομίζω ότι έχει να κάνει τόσο με την έξυπνη τακτική των Ιταλών (χωρίς να την αμφισβητώ ή να τη μειώνω), όσο με κάποια δυσλειτουργία των Ισπανών.

    Εϊχε τύχει και είχα παρακολουθήσει την Μπαρτσελόνα από κοντά και μου είχε κάνει εντύπωση ότι αυτό με τα τρίγωνα δεν είναι όπως φαίνονται από την τηλεόραση, δηλαδή πασούλες, είναι σχεδόν σαν σουτ μπαλιές σε μικρό χώρο, που αν δεν έχεις υψηλή τεχνική κατάρτιση και αυτοματισμούς δεν γίνονται.
    Είναι λογικό ότι αυτό το πράγμα δεν αντιμετωπίζεται απλώς με έξυπνη τακτική.

    Εδώ ο ..ακατανόμαστος Πορτογάλλος μέχρι τον Πέπε και τον Μαρσέλλο έβαζε να κάνουν ..ομορφιές για να τους σπάσει το ρυθμό και παρόλα αυτά δεν…

    Νομίζω ότι ή έχουμε την περίπτωση ότι έσκασαν λόγω παρατεταμένης προσπάθειας στο φουλ (κλέινει πενταετία αυτή η ιστορία), μιλάμε για την περίπτωση της ΕΣΣΔ του Λομπανόφσκυ ή είναι ένα τεχνικό θέμα που έχει να κάνει με τα σέντερ φορ που και εσείς επισημαίνετε, το οποίο σημαίνει ότι υπάρχει ελπίδα να τους ξαναδούμε στο φόρτε τους.

    Άλλωστε και η Μπαρτσελόνα πριν 2 χρόνια πήγε να πάθει το ίδιο, αλλά εμφανίσθηκε αντίστροφα το πρόβλημα και η γατρειά ήταν η ανάποδη συνταγή.
    Τότε πάλι το πράγμα σκάλωνε στα σέντερ, αλλά επειδή με Μέσι δεν μπορείς να έχεις Ιμπραήμοβιτς και Ανρί. Το έλυσαν παροπλίζοντάς τους και αφαιρώντας από τη σύνθεση το ρόλο.
    Εδώ, όπως έιπατε και σεις πρέπει να γίνει το ακριβώς αντίθετο για τους ίδιους λόγους.
    Είναι αργός ο Λιορέντε, αλλά είναι το πιο ποιοτικό σέντερ φορ και οι άλλοι δίπλα του είναι εξαιρετικά γρήγοροι και ο Σίλβα και ο Ναβάς, χώρια οι κεντρώοι που είναι ..δαιμόνοι.
    Νομίζω χωράει, άκουσα και για άλλον έναν, αλλά δεν έτυχε να τον δω μέχρι τώρα.

    Δυστυχώς ο π2 έχει δίκιο και για το οφσάιτ (κυρίως), έπρεπε να σφυριχθεί στην αρχική μπαλιά και για το (μ)πέναλντυ.
    Και λέγω δυστυχώς διότι η ανάγκη του εκσυγχρονισμού του τρόπου παιχνιδιού στις μέρες μας είναι ..αδήριτος και δεν χρειάζονται ιταμές προσπάθειες θλιβερών διαιτητών που συκοφαντούν, άλλωστε την τριάρα θα την τρώγανε έτσι και αλλιώς!! 🙂

    ΥΓ Μα αν ο Σεφτελής λειτουργήσει κατόπιν σκέψεως δεν θα είναι ο δικός μας Σεφτελής. Παρατηρήσατε πόσους ..Άντριου είχε χθες η Ιρλανδία;; 🙂

    • 8 π2 Ιουνίου 11, 2012 στο 18:24

      Ο λόγος της ευκολίας με την οποία περιόρισαν οι Ιταλοί το πάσινγκ γκέιμ των Ισπανών, Αναγνώστη, είναι νομίζω αυτός που υπαινίχθηκες. Άλλο είναι το καλοκουρδισμένο τσίκι-τσίκι μπολ των Καταλανών, αυτοματοποιημένο μέχρι κορεσμού, κι άλλο το λίγο ξεκούρδιστο πάσινγκ γκέιμ της εθνικής. Όσο λιγότερο τελειοποιημένο είναι το παιχνίδι με τις συνεχείς κοντινές πάσες, τόσο πιο εύκολο είναι να το διασπάσεις και να το ξεκουρδίσεις ακόμη περισσότερο.

      • 9 rogerios Ιουνίου 11, 2012 στο 20:28

        Αναγνώστη και π2, ωραία η ανάλυσή σας. Για το ότι δεν δούλεψε το ισπανικό παιχνίδι πιστεύω ότι κάποιο ρόλο έπαιξε κι η ιταλική αμυντική λειτουργία. Ας τους το αναγνωρίσουμε, όσο κι αν η ισπανική μηχανή δείχνει πράγματι σημάδια κούρασης.

    • 10 redkangaroo Ιουνίου 12, 2012 στο 09:22

      Περί Σεφτελή βιαστικά… το καλύτερο ακούστηκε στη διαδικτυακή γειτονιά «αν δυναμώσει η βροχή ο Στράτος περιγράφει και πόλο άμα λάχει» 😉

  5. 11 Νέο Kid Στο Block Ιουνίου 11, 2012 στο 20:00

    Ε λοιπόν, το Γαλλία-Αγγλία μού θύμισε σε όλα κάποιο Βραδυποριακός-Ταλαιπωριακός που έχουν προαποφασίσει να το κάνουν χι και μετά όλοι μαζί αγαπημένοι να πάνε για τσίπουρο και μεζέ! (νηστίσιμο βέβαια λόγω Μεγάλης εβδομάδας). Αλλά, για κάποιο ανεξήγητο λόγο ,έχουν ξεχάσει να το πουν στον διαιτητή ο οποίος βλέποντας τις δαφνό ερυθρόλευκες φανέλες (στην περίπτωση μας, τους Γάλλους) έκανε το παραδοσιακό καθήκον του παίζοντας 70-30.
    (αν ο Παπασταθό δηλαδή αποβλήθηκε για κεινες τις δύο φάσεις ,αυτός ο Καμπάυ –Ρομπάυ πώς τον λένε; έπρεπε να έχει καρατομηθεί στην καρμ…εε στην γκιλοτίνα!)
    Τεσπά! Μού έκανε εντύπωση και το μισοάδειο (εντάξει, μισογεμάτο) γήπεδο στο Ντόνετσκ. Τόσα ακριβά είναι τα εισιτήρια ή έλειψε η μπύρα ;
    ΥΓ. Ήμουν ίσως λίγο αυστηρός στην κριτική μου! Οι βραδυποταλαίπωροι πάνε συνήθως πιο γρήγορα!

  6. 12 Αναγνώστης ο αθηναίος Ιουνίου 11, 2012 στο 20:14

    Νεοκίδιε, άμα θέλανε χ δεν έκαμαν καλά, ειδικά οι Γάλλοι που σαφώς μπορούσαν καλύτερα.
    Και οι Σουηδοί (κυρίως), αλλά ακόμη και οι Ουκρανοί νομίζω ότι είναι πιο δύσκολη περίπτωση από αυτήν την Αγγλία, που σήμερα έδειξε ότι είναι στα κάτω της.
    Και επειδή η Αγγλία, Αγγλία είναι και τους Σουηδούς και τους Ουκρανούς μπορεί να τους κάνει ζάφτι λόγω ονόματος, πάθους, πείσματος και αυτοπεποίθησης γενικότερα, εμπειρίας , γονιδίων , βάλτε και τον Τζέρρντ, όχι δεν ..έκαμαν καθόλου καλά οι Γάλλοι αν θεώρησαν ότι είναι ok με το χ.
    Εκτός αν ήταν πρώτο ματς και δεν έχουν ρολάρει ακόμη.
    Πάντως τα ατού, Ριμπερί, Νασρί ήταν πολύ καλοί.

    Καλά αυτό ο Κμπάυ, αφού είναι Γάλλος, γιατί δεν τον λένε ..Καμπαγιέ;; 🙂

  7. 13 rogerios Ιουνίου 11, 2012 στο 20:26

    Καλά και ποιος σας είπε ότι τα πάντα στα γαλλικά προφέρονται στη λήγουσα; Έχει κι εξαιρέσεις, μεταξύ των οποίων και ο Καμπάυ (όντως έτσι προφέρεται). 🙂

    Νεοκίδιε, νομίζω ότι είδες το ματς με τα αγγλόφιλα γυαλιά σου και σίγουρα βοηθήθηκες σ’ αυτό από την, παραδοσιακά, επίσης αγγλόφιλη ελληνική περιγραφή. Ενώ εγώ που το παρακολούθησα από τη γαλλική τιβί και σε σχολιασμό Αρσέν Βενγκέρ, όλα καλά κι όλα ωραία! 🙂

    Πράγματι, Ριμπερί και Νασρί ήταν καλοί, όπως κι ο Καμπάυ ή ο δεξιός μπακ, ο Ντεμπυσύ. Αυτός που με εκνεύρισε ήταν ο Μπενζεμά, αλλά έχει ως ελαφρυντικό το ότι δεν βρήκε χώρους.

    Πάντως, αν κάποιος ήθελε και έπρεπε να κερδίσει το ματς αυτή ήταν η Γαλλία. Αλλά, βέβαια, δεν μιλάμε και για τρελό πάθος για τη νίκη. Και, οπωσδήποτε, επρόκειτο για το χειρότερο ως τώρα ματς του ευρωπαϊκού.

    • 14 redkangaroo Ιουνίου 12, 2012 στο 09:26

      όντως το χειρότερο ματς μέχρις εδώ… το καλύτερο ίσως (από πλευράς έντασης) το Ισπανία – Ιταλία (που το είδα με τα ιταλόφιλα γυαλιά μου)…
      Ρογήρε απολαμβάνω για μια ακόμα φορά την αγάπη σου, στα όρια της λατρείας για το αγγλικό φουτμπόλ! 🙂

      • 15 rogerios Ιουνίου 12, 2012 στο 12:16

        Έ, καλά είσαι, οι μεγάλες αγάπες δεν κρύβονται! 😉

        Και για μένα πάντως το ματς Ισπανίας-Ιταλίας ήταν ο αγώνας υψηλότερου επιπέδου.

        Και κάτι άσχετο: είμαι άραγε ο μόνος που πιστεύει ότι η φανέλα της Νάικι για την εθνική Γαλλίας είναι μακράν η χειρότερη από αισθητική άποψη; Μπορεί να είναι εντάξει για ράγκμπυ ή για πόλο μπλουζάκι που θα το φορέσεις για να πιεις το φρέντο σου, αλλά για εμφάνιση ποδοσφαιρικής ομάδας…

  8. 16 Νέο Kid Στο Block Ιουνίου 12, 2012 στο 14:51

    Για τη φανέλα των Λε μπλέ συμφωνώ!
    Για ράγκπυ οκ. Για μπάλα λεπρή! 🙂

    • 17 Νέο Kid Στο Block Ιουνίου 12, 2012 στο 15:14

      Kάπου διαδικτυακά διάβασα οτι ψηφίσαν λέει για την αισθητικη των φανελών κάτι Αμερικάνοι (εντάξει, ασχολίαστο..) και βγάλανε τη δική μας σαν τη χειρότερη.
      Προσωπικά μ’αρέσει η φανέλα μας (αν και θυμίζει λιγο Φινλανδικό σταυρό)! Βέβαια στη φανέλα μετράει το περιεχόμενο νάναι σε καλή κατάσταση 🙂
      Άντε με τη Νίκη σήμερα πατριώτες!

      • 18 rogerios Ιουνίου 12, 2012 στο 15:21

        Με τη νίκη!

        [η αμερικάνικη ψηφοφορία είναι εντελώς μαϊμουδένια περίπτωση: αν προσέξεις έχουν στείλει στον πάτο όλες τις φανέλες τις αντίντας, βάζοντας πρώτες αυτές της νάικι. Τυχαίο;] 😉

  9. 19 Νέο Kid Στο Block Ιουνίου 12, 2012 στο 14:55

    Χθεσινοβραδινό σχόλιο δύο γατονιών αναλυτάδων στο ΡΙΚ.
    «Μα πού τον θυμήθηκε αυτόν τον παππού τον Σεφτσένκο ο Μπλαχίν;»
    (εντάξει κάπως πιο κομιλφώ διατυπωμένο,αλλά αυτη ήταν η ουσία)
    Στο τέλος βέβαια «Μίλησε η κλάση ενός μεγάλου παίκτη!» 🙂

    • 20 rogerios Ιουνίου 12, 2012 στο 15:11

      Εδώ που τα λέμε, όλοι αναρωτιόμασταν σε τι κατάσταση να βρίσκεται ο παπούς Σέβα. Έ, το διαπιστώσαμε. Άμα είσαι μεγάλος παίκτης και θέλεις και να finir en beauté, που λένε και οι φίλοι μου οι Γάλλοι, μπορείς να κάνεις θαύματα.

      Αλήθεια το «ελληνόπουλο» της εθνικής Ουκρανίας πώς σας φάνηκε;

  10. 21 Νέο Kid Στο Block Ιουνίου 12, 2012 στο 20:10

    Απορία πρώτη: Η γιόμες του «δυο πακέτα» όταν η μπάλα έπρεπε (και μπορούσε, λόγω κλαταρίσματος των Τσέχων) να πάει κάτω, ήταν προϊόν ακριβώς αυτών των πακέτων ή εντολές του Σάντσο Πάντσα;

    Απορία δεύτερη: Ακύρωσα μια αγορά ακριβού χωροβάτη-λέιζερ που σχεδίαζα. Θα μου έρθει φτηνότερα ένας από τα κοράκια του Πλατινή, που χάνουν μια τρίχα (ελληνική χοντρή) στα 40 μ. Έκανα καλά;

    Απορία Τρίτη: O Χαλκιάς είχε κάποιο θέμα υγείας;

    Αν ναι, πάλι καλά βέβαια που δεν παίζει στο Θρύλο, να βγει πάλι καμιά ανακοίνωση κόλαφος…

    • 22 rogerios Ιουνίου 12, 2012 στο 20:16

      Τι να σου πω τώρα, πατριώτη; Μάλλον δίκιο και στα τρία έχεις. 🙂

      Από την άλλη: πόσα πακέτα κάνει ο Χολέμπας που ήταν σήμερα ΤΡΑΓΙΚΟΣ κι ο Γίρατσεκ τον έκανε γιο-γιο όποτε ήθελε;

      Να νιώσω δικαιωμένος ως προπονητής του καναπέ, μια κι ο Σάντος έδειξε ακριβώς τέτοια αντανακλαστικά περνώντας τον Μήτρογλου αντί του Φορτούνη με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πλέον σύνδεση μεταξύ των γραμμών;

      • 23 π2 Ιουνίου 12, 2012 στο 20:23

        Καλά η κίνηση Μήτρογλου αντί Φορτούνη ήταν κίνηση ματ υπέρ των Τσέχων, δεν το συζητούμε. Λάθος πρωτοετούς είναι αυτό. Ο Χαλκιάς, Νεοκίδιε, έπαθε μάλλον θλάση φόβου (κοινώς έκλασε μέντες).

        Προσωπικά η μόνη διαφορά που βλέπω από την εθνική του Ρεχάγκελ είναι η τραγικά ανθελληνική διαιτησία. Κατά τα άλλα, επετηρίδα, γιόμα, μηδέν ορθολογική ανάπτυξη, τυχερά γκολ και δόξα ο θεός, όπως επί Ότο.

  11. 24 redkangaroo Ιουνίου 12, 2012 στο 20:20

    ν’ αρχίσουμε τα έμμετρα (που είχαν σουξεδάκι παλιά το 2010) ;

    όταν παίζεις στο Βροτσλάβ
    δεν θα μπαίνεις όλο λαβ
    δεν θα λες πάω και πάσο
    και στα γάντια σου το γράσο

    κι όταν χάσεις το μπαλάκι
    θα στην κάτσει το κοράκι
    έχει στη γραμμή το λέιζερ
    και του Πλατινί το μπλέιζερ

    κι αν σηκώσεις το κεφάλι
    όλο γιόμες είσαι πάλι
    ήταν πέντε γίναν δέκα
    μπράβο ωρε Φάνη Γκέκα

    • 25 rogerios Ιουνίου 12, 2012 στο 20:26

      Μπράβο, Καγκουρώ! Εξαιρετικό ποιητικό πόνημα και σε χρόνο ντε τε!

      Δυστυχώς πικρή γεύση…

      π2: Καλά τα λες… Εγώ, πάντως, βλέπω ως διαφορά και μια πολύ πιο ασταθή άμυνα (και τερματοφύλακες, εννοείται). Ως προς την ανάπτυξη, έτσι είναι.

  12. 26 Αναγνώστης ο αθηναίος Ιουνίου 12, 2012 στο 20:26

    Ακριβώς αυτό!!
    Όταν βγάζεις το Φορτούνη, για να βάλεις το Μήτρογλου, προφανώς δίνεις σήμα να αρχίσουν οι καμινάδες πίσω από τη σέντρα.
    Ε!! όσο πεσμένοι και να είναι οι άλλοι με αυτό πρόβλημα δεν μπορεί να έχουν.
    Καλά έκανε και δοκίμασε το Μήτρογλου, αλλά όχι βγάζοντας το Φορτούνη ή μη βάζοντας κάποιον που να προσπαθήσει να κάνει τη δουλειά (έστω και το Νίνη).
    Για το Χολέμπας Ρογήρε πολύ επιεικής είσαι. Για να κάνεις κάποιον γιο γιο πρέπει νάναι εκεί, ο Χολέμπας ηταν μονίμως αλλού, και απλώς έτρεχε με χίλια να βρεθεί εκεί που θάπρεπε να ήταν, οπότε βούτυρο στο ψωμί όχι του Γίρατσεκ, του οποιοδήποτε έχει τη δυνατότητα να κοντρολάρει, να αλλάξει κατεύθυνση και να επιταχύνει.

    Γενικώς δράμα.

    ΥΓ Πολύ εντυπασιάστηκα από τον Γκεμπρεσελασιέ!! Αειθαλής (χο χο χο)

    • 27 rogerios Ιουνίου 12, 2012 στο 20:45

      Έτσι, είναι. Η λογική κίνηση στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο είναι να περάσεις στο παιχνίδι ένα δημιουργικό μέσο που με την πάσα, το σουτ του, την κίνηση με τη μπάλα κάτω μπορεί να φέρει τον κίνδυνο στον αντίπαλο με τρόπο λιγότερο προβλέψιμο της καμινάδας. Όπως τον Νίνη. Αν πάλι πιστεύεις ότι ο Μήτρογλου είναι ο παίκτης που θα σου πάρει το παιχνίδι, βάλτον στη θέση άλλου επιθετικού. Έτσι όπως το έκανε ο Σάντος τελείωσε το παιχνίδι.

      Ο Αιθίοπας των Τσέχων ήταν όντως εντυπωσιακός.

      • 28 redkangaroo Ιουνίου 12, 2012 στο 20:55

        το έβλεπα με το father σε ποδοσφαιρική εγρήγορση στα 80 του… βαφτίσαμε τον Τέχο «Χαϊλέ Σελασιέ» και το καταδιασκεδάσαμε, κάναμε εικασίες για τον τραυματισμό Χαλκιά και ξαναγελάσαμε… μετά μοιραστήκαμε μια ωραία ομελέτα.

  13. 29 rogerios Ιουνίου 12, 2012 στο 20:57

    Σωστή αντίδραση, Καγκουρώ! Και είδες το ματς και με καλή παρέα! Έ, αν ερχόταν και το αποτέλεσμα θα ήταν καλύτερα…

  14. 30 drsiebenmal Ιουνίου 13, 2012 στο 13:42

    Εμ, χαζός ήταν ο Βαλβίδας που έβγαλε όλο το πρωτάθλημα με αριστερό μπακ τον «παλτό» Μαρκάνο (των 5 εκατομμυρίων) και τον Χολέβα τον περνούσε κυρίως αριστερό χαφ;

    Νομίζω, πάντως, ότι με το βασικό μας κέντρο άμυνας δεν θα τρώγαμε και τα δύο γκολάκια, και μάλιστα καρμπόν κι απανωτά. Στο δεύτερο, η έλλειψη συντονισμού Κυριάκου και Κατσούρ είναι φανερή.

    Α, και χαζός ήταν ο Βαλβίδας που δεν ήθελε τον Μήτρογλου να του χαλάει τα συστήματα;

    Η πλάκα είναι ότι το 1-1 Ρωσίας-Πολωνίας θεωρείται (έτσι είδα τουλάχιστον στη ΝΕΤ) «ευνοϊκό» για την εθνική μας. Ίσως επειδή δεν θέλουμε να παίξουμε με τα δεύτερα της Ρωσίας, αλλά να προκριθούμε πατώντας κάτω γενναία την πρώτη ομαδούλα τους…

    Αντιπαναθηναϊκά σχόλια δεν θα κάνω σήμερα, προς τιμήν του οριστικού τέλους εποχής.

    • 31 rogerios Ιουνίου 13, 2012 στο 22:18

      Χμ, τη θετική γνώμη μου για τον Χολέμπας ως παίκτη την κατέθεσα και στο προηγούμενο ποστ. Απλά με τους Τσέχους ήταν τραγικός.

      Πράγματι, το δέσιμο του κεντρικού αμυντικού δίδυμου είναι το α’ και το ω’ για την καλή αμυντική λειτουργία. Εγώ, την έλλειψη «μονταρίσματος» κι αυτοματισμών την είδα κυρίως στο πρώτο γκολ. Το δεύτερο είναι 70 % προσφορά του Χοσέ/ Ιωσήφ. Επιπλέον και στα δύο γκολ, πέραν των ατομικών σφαλμάτων, πρέπει να μιλήσουμε και για συνολικά ελαττωματική αμυντική λειτουργία. Που μας πάει (και) στο συμπέρασμα ότι ως μόνο αμυντικό χαφ ο Μανιάτης ήταν πάρα πολύ λίγος για τέτοιο ματς (κι αυτά άνευ αντιολυμπιακής διάθεσης 😉 ).

      Ο Μήτρογλου μπορεί να προσφέρει και στην εθνική (ξέρω ότι είσαι φαν του 😉 ), αλλά σε καθορισμένο πλαίσιο και με συγκεκριμένο πλάνο, όχι στα γιουρούσια αέρος…

      Ευνοϊκό το ρωσοπολωνικό Χ; Εντάξει πολύ φερπλαίυ το να θες να νικήσεις τους Ρώσους που θα καίγονται για βαθμό/ βαθμούς, αλλά στην πράξη… ζόρικα τα πράγματα. Εκτός κι αν οι Ρώσοι ξεχάσουν να παίξουν μπάλα, όπως την «έπαθαν» χτες.

      • 32 π2 Ιουνίου 13, 2012 στο 22:31

        Ολυμπιακός βάρδιας εδώ. 🙂 Ο Μανιάτης είναι πολύ λίγος για αμυντικός χαφ γιατί δεν είναι αμυντικός χαφ. Τα καλύτερα παιχνίδια του ως χαφ στον Ολυμπιακό τα έκανε ως εσωτερικός δεξιός χαφ, δηλαδή στη δεξιά απόληξη του V της τριάδας του κέντρου. Αξιοπρεπής έως πολύ καλός ήταν και σε δίδυμο κεντρικών χαφ, παίζοντας τον ρόλο του τρεχαλατζή, είτε δίπλα στον δημιουργικό χαφ, είτε δίπλα σε έναν άλλον κεντρικό χαφ. Αλλά αμυντικό χαφ σε τριάδα χαφ, δηλαδή στη βάση του V, δεν έπαιξε ποτέ φέτος.

        Αλήθεια όμως, ποιος ήταν ο αμυντικός χαφ στην τριάδα του κέντρου της Εθνικής με την Τσεχία; Γιατί εγώ στα πρώτα λεπτά του μεγάλου πανικού είδα και τον Καραγκούνη και τον Μανιάτη και τον Φωτάκη στον ρόλο αυτό. Κάτσε να δεις πώς τη λένε αυτή τη διάταξη στο σύγχρονο ποδόσφαιρο; Α, ναι, το θυμήθηκα.

        Τουρλουμπούκι.

  15. 33 rogerios Ιουνίου 13, 2012 στο 23:35

    @Ολυμπιακό βάρδιας 😉 : Μα, δεν υποστηρίζω ότι ο Μανιάτης είναι κακός παίχτης, ούτε καν ότι είναι κακός αμυντικός χαφ. Λέω ότι δεν είχε τις δυνατότητες να αντεπεξέλθει στο ρόλο του μοναδικού αμυντικού χαφ σ’ έναν αγώνα όπως ο χτεσινός. Κι έχεις απόλυτο δίκιο μιλώντας για τουρλουμπούκι, γιατί στα τραγικά πρώτα λεπτά του χτεσινού ματς ένας θεός ήξερε με τι σύστημα και δάταξη έπαιζε η εθνική και τι ρόλο είχε ο κάθε παίχτης. Βασικά, μου θύμισε έντονα το ξεκίνημα του ματς με τους Αργεντίνους στο Μουντιάλ των ΗΠΑ…

    Στο μεταξύ, μάλλον πρέπει να αποχαιρετήσουμε τις τουλίπες. Και υποθέτω ότι έτσι μαραμένες που ήταν δεν θα μας λείψουν (πάντως, η καρπαζιά του Χούντελααρ στον Σβάινστάιγκερ μας θύμισε τις πολεμικές αρετές των Οράνιε πρόσφατης κοπής).

  16. 34 drsiebenmal Ιουνίου 14, 2012 στο 10:06

    Πάντως, όσο και αν θίγονται τα οπαδικά μου αισθήματα :-D, ούτε αυτή η Γερμανία με πείθει –κι ας παίζει κομπλέ από το κέντρο και μπροστά, κι ας έχει πάλι τερματοφύλακα παγκόσμιας κλάσης. Μοιάζει να μην έχει τη φρεσκάδα και το κέφι του αουτσάιντερ και να έχει βαρύνει με την προσδοκία του φαβορί.

    Ένα δίδυμο με Σωκράτη και Αβράμη στο κέντρο της άμυνας δεν νομίζω ότι θα χάλαγε τον Γιόγκι Λεβ…

    • 35 rogerios Ιουνίου 14, 2012 στο 10:29

      Ναι, αλλά συχνά τέτοιες ομάδες (βαριές και δίχως φρεσκάδα) παίρνουν και τίτλους. Ή, πάλι, αποκλείονται στα προημιτελικά από κάποιο τρελό αουτσάιντερ χωρίς να το καταλάβει, κανείς. 😉

      Έχουν πρόβλημα στο κέντρο της άμυνάς τους οι Γερμανοί, αλλά Σωκράτη κι Αβραάμ;

  17. 36 drsiebenmal Ιουνίου 14, 2012 στο 11:50

    Ελπίζεις, ακόμη… 😉 Καλό είναι αυτό. 🙂

    Ναι, τόσο μεγάλο πρόβλημα νομίζω ότι έχουν με τα σέντερ μπακ, δεν έχουν και κλασικό αμυντικό χαφ (ο Σβάινι το παίζει Μπεκενμπάουερ, ο Κεντίρα παίζει 6 και μισό με 8 παρά τέταρτο).

  18. 37 rogerios Ιουνίου 14, 2012 στο 21:01

    Στο μεταξύ:
    – οι Ιταλοί πέταξαν στα σκουπίδια τη νίκη σ’ ένα ματς που έπρεπε να έχουν καθαρίσει από το α’ ημίχρονο.

    – παίρνει στροφές το μυαλό του Μπαλοτέλλι ή σταματά εντελώς όταν βρίσκεται φάτσα με το τέρμα;

    – είναι ο Μάντζουκιτς το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό ταλέντο της Κροατίας από το 2000 και μετά;

    – and most incredible of all, Torres scores. Και γκολάρα μάλιστα: κίνηση και σουτ υπέροχα! Εντάξει, είναι η Ιρλανδία, αλλά και πάλι,..

  19. 38 π2 Ιουνίου 14, 2012 στο 22:36

    Χαρακτηριστική Ιρλανδία. Σάκος του μποξ οι συμπαθείς Κέλτες, αλλά μέχρι το 93 ακούγονταν οι Ιρλανδοί μόνο να τραγουδούν.

  20. 39 Αναγνώστης ο αθηναίος Ιουνίου 15, 2012 στο 01:12

    Πάντως ο Ντελ Μπόσκε πρέπει να είναι ξερό κεφάλι, αλλά με την καλή έννοια.
    Κάτι πρέπει νάχει δει με αυτό το θέμα χωρίς σεντερ φορ, αλλιώς δεν εξηγείται που όταν έβγαλε τον Τόρες, έβαλε το Φάμπεργκας.
    Δεν υπήρχε κανένας λόγος να μη δοκιμάσει άλλον, ούτε ο Φάμπεργκας θα ..παρεξηγιόταν.

    Τουλάχιστον δεν δείχνει κολλημένος.
    Ξεκίνησε με σεντερ και αφού είχαν τελειώσει όλα, τότε επέμεινε στην ιδέα του(;).
    Εγώ πάντως αδυνατώ να κατανοήσω γιατί επιμένει και αν θα του χρειασθεί.

    Και με Γερμανούς και με άλλους δείχνει ότι οι επιθετικοί είναι απαραίτητοι, αφού όταν είναι μέσα απελευθερώνονται οι μέσοι, οι οποίοι αν και το ματς δεν αντέχει στην κριτική δείχνουν ότι είναι σε καλή φόρμα (και ο Τσάβι, αλλά κυρίως ο Ινιέστα).
    Εκτός αν πιστεύει ότι θα χρειασθεί εναλλαγή των μοντέλων σε κάποιο κρίσιμο παιχνίδι και θέλει να τα έχει ρονταρισμένα και τα 2

    Ωραίο παιχνίδι πάντως και ..ξεάγχωτο!!

  21. 40 rogerios Ιουνίου 16, 2012 στο 21:36

    Γκολ, ρε! Γκολ! Μπράβο, ρε τυπάρα κι ας σε λέω συνταξιούχο!

    Έτσι! Και χρεοκοπημένοι θα τους τρελάνουμε! 🙂

    [και χαλάλι που κατάντησα να βλέπω το ματς στη ρώσικη τηλεόραση κι ο εκφωνητής μ’ έχει ταράξει στο «Ταρασίντης»]

    • 41 π2 Ιουνίου 16, 2012 στο 23:02

      Τι να πει κανείς; Από τη μια χάρηκα πολύ για τη νίκη, από την άλλη τσαντίστηκα με την πολύ κακή ποιότητα του παιχνιδιού στο πρώτο (στο δεύτερο ήταν φανερό ότι τους είχαμε νικήσει στην ψυχολογία και κρατήσαμε σχετικά εύκολα το 1-0) και ντράπηκα για άλλη μια φορά για το δίδυμο της συμφοράς. Ναι, ο Καραγκούνης έβαλε το γκολ αλλά ήταν ο χειρότερος του γηπέδου και μας έκανε γι’ άλλη μια φορά ρεζίλι σε όλη την Ευρώπη, συνεπικουρούμενος αυτή τη φορά και από τον ντεμπυντάν στο θεατρικό σανίδι Κατσουράνη (που δεν θυμάμαι να έχει τέτοιο ιστορικό).

  22. 42 drsiebenmal Ιουνίου 16, 2012 στο 23:38

    Στο γερμανικό κανάλι το θεώρησαν πάντως ότι ήταν καθαρό πέναλτι.

  23. 43 rogerios Ιουνίου 16, 2012 στο 23:49

    Αγαπητέ π2, θα διαφωνήσουμε εν μέρει. Όταν βάζεις αυτό το γκολ που κρίνει τον αγώνα και χαρίζει πρόκριση δεν μπορείς να χαρακτηρισθείς χειρότερος του γηπέδου, ακόμη κι αν δεν έχεις ξανακουμπήσει τη μπάλα.

    Για το πέναλτυ: κλασσικός Καραγκούνης που ψάχνει να τον βρει το πόδι του αντιπάλου. Χαζό γιατί 1. όπως είναι η φάση μάλλον μπορεί να ντριμπλάρει τον αντίπαλό του, 2. ρισκάρει την κίτρινη που τελικά του στερεί τη συμμετοχή από τον προημιτελικό. Τούτων ειπωθέντων, και τα γαλλικά ΜΜΕ μιλάνε για δύσκολη φάση.

    Για τον Κατσούρ: πράγματι το θέατρο στο τέλος είναι κραχτή περίπτωση. Ο Ρώσος εκφωνητής ωρυόταν για «σιμουλάτσιγια».

    Πράγματι πρόκειται για νίκη που έρχεται μετά από εμφάνιση ταμπούρι κι ηρωϊκή άμυνα. Άραγε υπήρχε άλλος τρόπος για τη νίκη;

    Τέλος, να πω πολλά καλά λόγια για έναν ποδοσφαιριστή που έχει πολλές φορές επικρίνει στον παρελθόν κι απόψε ήταν συγκλονιστικός: τον Σαμαρά. Χωρίς αυτόν η Ελλάδα δεν θα είχε καθόλου κατοχή μπάλας.

  24. 44 Mindkaiser Ιουνίου 16, 2012 στο 23:57

    Επική πρόκριση-ταμπούρι, με μνήμες από ’21 και έπος του ’40.
    Και τώρα, όπως έγραψε και κάποιος στο twitter, μένει να δούμε τον Αλέξη να σκύβει πάνω από την Άνγκελα και να της ψιθυρίζει λίγο πριν την έναρξη:

    – «Double or nothing».

  25. 46 Αναγνώστης ο αθηναίος Ιουνίου 17, 2012 στο 00:48

    Ο Καραγκούνης ήταν καλός (για Καραγκούνης), ο Σαμαράς όντως εξαιρετικός και συμφωνώ ότ χωρίς αυτόν δεν είχαμε τύχη, φόβισε τους αμυντικούς, το μόνο που μου υπολείπεται είναι να ξεκινήσει με κανα χατ τρικ και ο Φάμπεργκας στο επόμενο παιχνίδι και στο τέλος να βγει πρώτος σκόρερ ως ..κρυφός επιθετικός και άντε μετά να ψάχνω για αναλύσεις να δικαιολογήσω ότι κατά βάθος είχα δίκιο. 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Δημοφιλή άρθρα

Μαζί με 16 ακόμα followers

ημερολόγιο αναρτήσεων

Ιουνίου 2012
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιον.   Ιον. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Στατιστικά

  • 48,577 hits

Αρέσει σε %d bloggers: