Συμφορές, καταστροφές και διοικητικοί ερασιτεχνισμοί

Καλά να πάθω που ήθελα να συνεχίσω το ποδοσφαιρικό ιστολόγιο και μετά το Μουντιάλ. Βρίσκομαι διαρκώς στη δυσάρεστη θέση να κλαίγομαι για τα παθήματα της ομάδας μου. Επειδή, όμως, μετά το τελευταίο σκανδιναβικό στραπάτσο, η παραπληροφόρηση, η προπαγάνδα και η σκόπιμη συσκότιση πάνε σύννεφο, ας προσπαθήσουμε να βγάλουμε μια άκρη για τους λόγους που οδήγησαν τον Παναθηναϊκό σε μια από τις χειρότερες ευρωπαϊκές εμφανίσεις στην Ιστορία του. Η «επίσημη» εκδοχή μάς λέει ότι φταίνε η κακή φυσική κατάσταση, η άμυνα (ή, μάλλον ακριβέστερα, οι αμυντικοί) και οι αστοχίες της «κακής» διοίκησης Τζίγγερ. Πόσο ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα αυτές οι παραδοχές; Κι αν ναι, φταίνε μόνον αυτά ή μήπως και πολλά άλλα που όχι τυχαία αποσιωπούνται;

Ι. Η κακή φυσική κατάσταση: Ο έρωτας και το χρήμα ίσως τελικά και να μπορούν να κρυφτούν, ο βήχας κάπως δυσκολότερα, αυτή, όμως, η ρημάδα η κακή φυσική κατάσταση δεν κρύβεται με τίποτε. Πώς να κρυφτεί δηλαδή όταν ο Παναθηναϊκός περπατάει από το πρώτο λεπτό, αδυνατεί να ασκήσει την πλέον στοιχειώδη πίεση στον αντίπαλο και δεν έχει την παραμικρή έκρηξη στο παιχνίδι του; Είναι πρόδηλο ότι στην προετοιμασία έγιναν πολλά λάθη. Ότι η επιλογή γυμναστή ήταν εσφαλμένη, μια και εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι οι επιλογές του κατά τη διάρκεια της βασικής προετοιμασίας ήταν εσφαλμένες. Όλα αυτά μοιάζουν αυταπόδεικτα με την παρούσα εικόνα της ομάδας. Προφανώς και δεν λήφθηκε καμιά ειδική μέριμνα για το πρόβλημα που όλοι γνώριζαν ότι θα αντιμετώπιζε ο ΠΑΟ: τη συμμετοχή (και τη συνακόλουθη καταπόνηση) των περισσότερων ποδοσφαιριστών του στο ΠΚ της Νότιας Αφρικής. Η ιδιαιτερότητα αυτή, σε συνδυασμό με την απόλυση ενός τημ που είχε αποδείξει ότι ήξερε να προετοιμάζει σωστά την ομάδα από άποψη φυσικής κατάστασης είχαν προκαλέσει ερωτηματικά σε πολλούς. Περιαυτολογώντας κατ’ ανάγκη, υπενθυμίζουμε ότι είχαμε διατυπώσει τις αμφιβολίες μας από το καλοκαίρι (ενώ και ο φίλος π2 είχε αναπτύξει εκτενέστερα το θέμα με τα σχόλιά του). Φυσικά το ζήτημα είναι πιο περίπλοκο απ’ ό,τι νομίζουν ορισμένοι: κι άλλες ομάδες, μεταξύ των οποίων κι ορισμένες πραγματικά μεγάλες, αντιμετώπιζαν το ίδιο πρόβλημα με τους «μουντιαλικούς» τους, χωρίς να καταφέρουν να το λύσουν (τί να πει ας πούμε η Μπάγιερν, που σε 6 ματς πρωταθλήματος έχει 2 ισοπαλίες και 2 ήττες, ή η Ρεάλ που συνεχίζει να ψάχνεται, ακόμη και η Ίντερ που δεν εντυπωσιάζει ακριβώς;). Σε καμία από αυτές δεν τέθηκε εν αμφιβόλω η επάρκεια του τημ των γυμναστών τους. Για να το πούμε και αλλιώς, δεν ξέρω αν θα έλυνε το πρόβλημα ο Έμπεν, αν υποθέσουμε ότι έκανε αυτός την προετοιμασία της ομάδας (όπως δεν ξέρω αν θα μπορούσε να κάνει σωστά τη δουλειά ο Κέζος σε μια χρονιά χωρίς καταπόνηση πολλών παικτών λόγω ΠΚ). Όμως το πρόβλημα του ΠΑΟ είναι πολύ σοβαρότερο για να συνοψισθεί απλώς στην κακή φυσική κατάσταση. Η ομάδα που παρακολουθούμε σέρνεται από το ξεκίνημα σχεδόν των αγώνων, επιδεικνύει απίστευτη νωθρότητα, έλλειψη αγωνιστικότητας και προσωπικότητας. Όλα αυτά δεν οφείλονται αποκλειστικά στην κακή προετοιμασία και την ανεπαρκή φυσική κατάσταση.

ΙΙ. Η κακή άμυνα και οι πιο κακοί αμυντικοί: Εδώ και χρόνια στον Παναθηναϊκό κάποιοι έχουν αποφασίσει ότι για όλα τα στραβά φταίει η άμυνα και για την ακρίβεια οι ανεπαρκείς κεντρικοί μπακ. Ωραία, δεν πρόκειται να το παίξω τρελός ισχυριζόμενος ότι η ομάδα έχει τους καλύτερους αμυντικούς στον κόσμο, θα επαναλάβω όμως ότι: πρώτον, δεν έχει κατ’ ανάγκη χειρότερο υλικό από τους βασικούς εγχώριους ανταγωνιστές της και, δεύτερον, και κυριότερο, το σημαντικότερο δεν είναι τα πρόσωπα, αλλά η συνολική αμυντική λειτουργία της ομάδας. Να θυμίσω πόσο αξιόπιστος ήταν αμυντικά ο ΠΑΟ με κεντρικά μπακ τον Γκούμα και τον Βόκολο (κανένας από τους οποίους δεν ήταν Μπεκενμπάουερ); Δεν χρειάζεται, γιατί η απόδειξη ήρθε χειροπιαστή στο ματς με την Κοπεγχάγη. Κάποιοι έπεισαν τον προπονητή ότι υπεύθυνος για όλα τα δεινά ήταν ο συμπαθής Μπουμσόνγκ κι ότι καλό θα ήταν να βάλει στο κέντρο της άμυνας κάποιον από τους «παγκοσμίου κλάσης» αμυντικούς χαφ Ζιλμπέρτο Σίλβα και Κατσουράνη. Το αποτέλεσμα το είδαμε: ο Ζ. Σίλβα έκανε κατά πάσα πιθανότητα το χειρότερο ματς της καριέρας του. Όχι μόνο γιατί από την αρχή της σεζόν είναι σε κακή κατάσταση, ταλαιπωρημένος από τη συμμετοχή στο Μουντιάλ και από την προχωρημένη ποδοσφαιρικά ηλικία του. Αλλά και κυρίως γιατί έπαιξε για πρώτη φορά στη ζωή του στη συγκεκριμένη θέση. Έτσι, έχει άμεση συμμετοχή και στα δύο γκολ που δέχθηκε η ομάδα, ενώ ολοκληρώνει την τραγωδία με την ανόητη αποβολή του. Όλα αυτά (το ρεζίλεμα και της ομάδας και ενός ποδοσφαιριστή με μεγάλη ιστορία), επειδή ορισμένοι επέβαλαν τους μύθους σχετικά με το πόσο σπουδαία σέντερ μπακ θα είναι ο Σίλβα κι ο Κατσουράνης αν τους ανατεθεί τέτοιος ρόλος. Μάλιστα. Ξεχνάμε ότι βασική προϋπόθεση για την επιτυχή εμφάνιση είναι η εξοικείωση του ποδοσφαιριστή με τη θέση στην οποία καλείται να αγωνιστεί. Για να το κάνω πενηνταράκια, προτιμώ να παίξω με σέντερ μπακ ένα μέτριο αμυντικό παρά με ένα σπουδαίο επιθετικό. Απλή λογική! Η οποία απουσιάζει από τους κύκλους τόσο του Παναθηναϊκού όσο και του τμήματος της ελληνικής αθλητικογραφίας που έχει ως κύριο έργο την προώθηση κάποιων παικτών και παραγόντων. Ξεχνάμε ακόμη ότι βασικό για την καλή απόδοση ενός κεντρικού αμυντικού διδύμου είναι η αμοιβαία συμπληρωματικότητα και η ανάπτυξη των μεταξύ τους αυτοματισμών. Πράγματα που συμβαίνουν όταν υπάρχει μια κατασταλαγμένη ιδέα σχετικά με τα πρόσωπα που πρέπει να το απαρτίζουν κι όχι όταν ποτέ δεν αγωνίζονται οι ίδιοι αμυντικοί.

Πάνω απ’ όλα όμως επαναλαμβάνουμε το αυτονόητο: η κακή απόδοση της άμυνας είναι υπόθεση συνολικής αμυντικής λειτουργίας (και στον ΠΑΟ είναι πολύ κακή, με δυο σκασμένα αμυντικά χαφ που βαριούνται ή δεν μπορούν να καλύψουν χώρους και με δύο έως τρεις – επιθετικούς – μέσους που δεν ξέρουν, δεν θέλουν ή δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα βασικά αμυντικά τους καθήκοντα). Και για να είμαστε πιο σωστοί: η απόδοση της άμυνας σχετίζεται με τη συνολική λειτουργία μιας ομάδας. Η άμυνα (ως σύνολο και ως πρόσωπα) δυσκολεύεται, πελαγώνει, υποπίπτει σε σφάλματα όταν υφίσταται συνεχή πίεση ή βρίσκεται εκτεθειμένη: αυτά συμβαίνουν όταν η ομάδα δεν ασκεί καμία πίεση ψηλά στον αντίπαλο, δεν κρατά μπάλα, δεν επιτίθεται με κάπως σοβαρές αξιώσεις. Ο φετινός ΠΑΟ δεν κάνει τίποτε από αυτά: υφίσταται κι υπομένει, δεν προκαλεί και δεν δημιουργεί. Πώς να τα κάνει όλα αυτά: με τρεις αμυντικούς χαφ, από τους οποίους οι δύο όπως προείπαμε είναι καμμένοι, ενώ ο τρίτος είναι φιλότιμος, δυνατός, αλλά από άποψη τεχνικής και ανεπαρκής είναι και έχει κάνει και βήματα προς τα πίσω; Με δύο λάιτ πλάγιους που βολοδέρνουν δίχως στηρίγματα; Με κτηνώδεις αποστάσεις μεταξύ των γραμμών, αλλά και μεταξύ των παικτών; Με πλήρη απουσία οποιουδήποτε δουλεμένου συνδυασμού ή τρόπου ανάπτυξης παιχνιδιού; Επειδή δεν είναι όλοι αυτοί οι παίχτες απαραίτητα τελειωμένοι, καμμένοι ή άμπαλοι, μήπως υπάρχει και κάποιο «προβληματάκι» στο στήσιμο και την τακτική της ομάδας;

ΙΙΙ. Ο ανεπαρκής (;) προπονητής: Την περασμένη χρονιά ο Νίκος Νιόπλιας διαχειρίσθηκε επιτυχημένα το υλικό της ομάδας στις εγχώριες διοργανώσεις. Φέτος δείχνει να τα έχει χαμένα. Δεν του χρεώνεται μόνο η πλήρης ανυπαρξία συστήματος ανάπτυξης της ομάδας, αλλά και συγκεκριμένες καταστροφικές επιλογές τακτικής και προσώπων. Ας πούμε προχτές η φαεινή ιδέα χρησιμοποίησης του Ζιλμπέρτο Σίλβα ως στόππερ ή ο παραγκωνισμός του Σπυρόπουλου «ως ανέτοιμου», με αποτέλεσμα να αγωνισθεί ένα δίδυμο ακραίων χωρίς καμία συμμετοχή στην επιθετική ανάπτυξη ή έστω στη στήριξη των ακραίων μέσων (φαινόμενο ιδιαίτερα τραγικό στην περίπτωση Βύντρα-Λέτο). Επιπλέον, δείχνει εντελώς αδύναμος να αλλάξει από τον πάγκο την κακή εικόνα της ομάδας κατά τη διάρκεια του αγώνα. Κι αυτό συμβαίνει ακόμη και όταν κάνει έγκαιρα αλλαγές προσώπων: η ομάδα συνεχίζει να αγωνίζεται όπως πριν. Η απειρία του Νιόπλια είναι μια εξήγηση. Ίσως σταθεί τυχερός και σώσει την καριέρα του μαθαίνοντας γρήγορα από τα λάθη του. Οι πιθανότητες, ωστόσο, δεν είναι με το μέρος του. Κατά μείζονα λόγο όταν δείχνει ότι πολλές επιλογές δεν είναι καν δικές του στην πραγματικότητα, αλλά του επιβλήθηκαν άνωθεν.

IV. Η ερασιτεχνική διοίκηση: Πάμε λοιπόν στον τελευταίο στη σειρά, πλην όμως καθοριστικής σημασίας, παράγοντα που συνετέλεσε στη σημερινή πράσινη τραγωδία. Οι αποφάσεις και η όλη συμπεριφορά της διοίκησης Πατέρα μπορεί και να λειτουργούσαν σε σύλλογο που αγωνίζεται σε κάποια ερασιτεχνική κατηγορία, όχι όμως και σε σύλλογο που καμώνεται ότι έχει τάχα μου ευρωπαϊκές βλέψεις. Με τα καμώματά της έχει καταφέρει να απαξιώσει προπονητή και παίχτες. Την περασμένη εβδομάδα, μετά την ισοπαλία στην Καβάλα, προέβαλε τη θεωρία της χαλαρότητας στα αποδυτήρια. Επί τρεις ημέρες όλες οι εφημερίδες βούιζαν ότι ο Νιόπλιας θα πάει να τα ψάλλει στους παίχτες, πράγμα που τελικά συνέβη (χωρίς φυσικά να φέρει θετικά αποτελέσματα, όπως αποδείχτηκε). Τώρα ήταν οι εφημερίδες μέσα στο μυαλό του (φημιζόμενου ως πολύ ήρεμου) Κοζανίτη προπονητή ή η πληροφορία τους διοχετεύτηκε από κύκλους της διοίκησης, τους ίδιους προφανώς που επέβαλαν στον Νιόπλια να πάει για να κατασαδιάσει τους ποδοσφαιριστές; Ακολούθησε η (εξίσου «ευεργετική») συνάντηση του προέδρου με τους Νιόπλια, Φρέιτας, όπου κατσαδιάστηκε το τεχνικό τημ. Φαίνεται ότι πέρα από την ψύχωση με τα πρωταθλήματα, ο Ν. Πατέρας ενεργεί πλέον με απόλυτο ίνδαλμα τον Κόκκαλη της περιόδου της παντοδυναμίας του δευτέρου. Μόνο που πράγματι ορισμένες φορές η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα, αφήστε που σε επίπεδο ψυχολογίας ο ΠΑΟ ποτέ δεν λειτουργούσε όπως ο Ολυμπιακός. Τέλος, είναι σαφές ότι επιβλήθηκε στον Νιόπλια ν’ αφήσει εκτός ενδεκάδας τον άτυχο Μπουμσόνγκ, ο οποίος θεωρήθηκε… σύμβολο του βαρδινογιαννισμού και στου οποίου την πλάτη έπρεπε να φορτωθούν οι αμυντικές αμαρτίες πέντε τουλάχιστον χρόνων. Τέλεια! Ακόμη μια εύστοχη επιλογή.

Συνεπής βέβαια με τη γραμμή άμυνας της νέας διοίκησης. Γιατί, εν θερμώ (;), λίγο μετά τον αγώνα με τους Δανούς, ο Πατέρας δήλωνε ρητά αυτό που οι κύκλοι της διοίκησής του άφηναν να διαρρεύσει στα ΜΜΕ: ότι για όλα τα τωρινά δεινά φταίνε τα λάθη της διοίκησης του καλοκαιριού! Bonjour l’ambiance, που λένε και στα μέρη μας. Είδαμε, όμως, ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να ισχύει: η διοίκηση Τζίγγερ δεν μπορεί να φταίει αποκλειστικά. Όχι μόνο γιατί οι ερασιτεχνικοί χειρισμοί των τελευταίων εβδομάδων καταρράκωσαν το ηθικό της ομάδας και την έκαναν κυριολεκτικά άνω κάτω, αλλά και γιατί ο Νιόπλιας αλλά και η μεγάλη πλειονότητα των ποδοσφαιριστών αποτελούν επιλογές των ανθρώπων της τωρινής διοίκησης. Είναι εντελώς αθώα η διοίκηση Τζίγγερ; Προφανώς και όχι! Το πιο σημαντικό λάθος της είναι η αποψίλωση του δυναμικού του ΠΑΟ. Στο βωμό της εκκαθάρισης του ρόστερ (δηλαδή της περικοπής των εξόδων μισθοδοσίας), έφυγαν παίχτες που δεν αντικαταστάθηκαν ούτε καν αριθμητικά. Προσωπικά ούτε ο Ρουκάβινα, ούτε ο Μάντζιος, ούτε ο Τζιόλης μου περίσσευαν. Ειδικά στην επίθεση φτάσαμε στο φοβερό να μη μπορεί ο ΠΑΟ να κάνει το εντελώς στοιχειώδες όταν κυνηγάει το σκορ: να «φορτώσει» την επίθεση μ’ ένα δεύτερο επιθετικό! Πώς να το κάνει βέβαια όταν έχει στο ρόστερ ένα μόνο (εντάξει, όσο ο Πετρόπουλος είναι τραυματίας). Αυτό μάλλον συνιστά παγκόσμια πρωτοτυπία.

Υπάρχουν ελπίδες να αλλάξει η κατάσταση; Ναι, όσον αφορά την Ελλάδα, γιατί το υλικό δεν μπορεί να είναι χάλια. Απαιτείται, όμως, νηφαλιότητα και σοβαρότητα, στοιχεία που επί του παρόντος απουσιάζουν. Γιατί δεν έχει καμία λογική να λες «στηρίζω τον προπονητή» και ταυτόχρονο όλα τα ΜΜΕ να γράφουν και να λένε ότι το ματς με τον Εργοτέλη είναι καθοριστικό για το μέλλον του Νιόπλια κι ότι η διοίκηση έχει επαφές με τον Κούπερ και τον Πελλεγκρίνι… Παρακαλώ ξυπνήστε!

ΥΓ 1: Μπορεί κάποιος να μου πει υπεύθυνα πότε ακριβώς απολύθηκε ο Έμμπεν από τον ΠΑΟ; Όταν απολύθηκε ο Τεν Κάτε ή το καλοκαίρι;

ΥΓ 2: Πώς εξηγείται το γεγονός ότι γνωστός αθλητικογράφος, δεδηλωμένων ολυμπιακών φρονημάτων, πλέκει εσχάτως συστηματικά το εγκώμιο του Τεν Κάτε και ταυτόχρονα ρίχνει όλες τις ευθύνες στη διοίκηση Τζίγγερ, βγάζοντας λάδι τον Πατέρα, δηλαδή τον άνθρωπο που απέλυσε τον Τεν Κάτε;

Advertisements

12 Responses to “Συμφορές, καταστροφές και διοικητικοί ερασιτεχνισμοί”


  1. 1 voulagx Οκτώβριος 2, 2010 στο 13:27

    Πες τα χρυσοστομε!
    Μας τα πρηξανε με τον Πατερα και τον Mr. MIG.
    Αυτος ο Πατερας μου τη σπαει με το «L’ etat c’ est moi» υφος του, οταν κανει δηλωσεις.

    • 2 rogerios Οκτώβριος 2, 2010 στο 13:36

      Καλώς σε ξαναβρίσκω!

      Γενικά είμαι επιφυλακτικός με τους διάφορους σωτήρες. Και, επί της αρχής, δεν με βρίσκει σύμφωνο αυτή η άνευ επιφυλάξεων στήριξη που παρέχει η συντριπτική πλειονότητα των φίλων του ΠΑΟ στο δίδυμο Πατέρα/ Βγενό. Χρειάζεται πολύ περισσότερος χρόνος για να κρίνουμε διοικητικούς παράγοντες και κυρίως να διαπιστώσουμε πώς αντιδρούν στις δυσκολίες και τί πράττουν σε βάθος χρόνου, ώστε να έχουμε μια πιο ακριβή ιδέα για τις προθέσεις τους.

      Αυτό δεν σημαίνει ότι θα «αθωώσω» τη διοίκηση Βαρδινογιάννη. Ας πούμε η διάλυση της «ομάδας της Ριζούπολης» ήταν ένα μεγάλο σφάλμα το οποίο πλήρωνε για χρόνια ο ΠΑΟ. Δεν μπορώ όμως να μην της αναγνωρίσω ότι δεν εγκατέλειψε την ομάδα. Για να ρίξουμε μια ματιά στο τί τραβάει η ΑΕΚ πολλά χρόνια τώρα.

  2. 3 π2 Οκτώβριος 2, 2010 στο 14:49

    Καταντούν εκνευριστικά τα κείμενά σου για τον Παναθηναϊκό, Ρογήρε. Η εικόνα που έχω για τον μέσο πράσινο οπαδό δεν είναι πολύ καλή (και φαντάζομαι είναι αμοιβαία τα αισθήματα), και η εύστοχη ευθυκρισία σου μου χαλάει την προκατάληψη. 🙂 Αν μου ζητούσε κανείς εμένα του αντιπάλου να γράψω για τον Παναθηναϊκό, ακριβώς τα ίδια θα έλεγα.

    – Για την φυσική κατάσταση και τον Κέζο τα έχουμε ήδη πει. Να προσθέσω μόνο δύο πράγματα: Το ένα είναι πως το ζήτημα της εκγύμνασης κατά την καλοκαιρινή προετοιμασία είναι αρμοδιότητα μεν του πρώτου γυμναστή, αλλά είναι και ευθύνη του προπονητή, που πρέπει να έχει τις ειδικές γνώσεις για να δώσει συγκεκριμένες κατευθύνσεις στον γυμναστή. Ο Κέζος είχε αρχικά γίνει γνωστός ως γυμναστής αποκατάστασης, εξού και είχε πολλές συμπάθειες σε παίκτες. Ως πρώτος γυμναστής, μου είπαν πως, ιδίως στην Κύπρο, δεν είχε καθόλου καλά αποτελέσματα (ιδίως μετά από ένα χρονικό διάστημα). Η επιλογή του και οι οδηγίες που του δόθηκαν είναι θέμα συνολικής τεχνικής ευθύνης, όχι μόνο ζήτημα της δικής του δουλειάς. Δεν προσλαμβάνεις γυμναστή επειδή είπε καλά λόγια γι’ αυτόν ο Κατσουράνης. Το δεύτερο είναι πως το πρόβλημα φυσικής κατάστασης του ΠΑΟ σχετίζεται και με το στήσιμο της ομάδας, την έλλειψη εμπιστοσύνης στην άμυνα και την έλλειψη ταχύτητας κάποιων παικτών: όταν τα δύο αμυντικά
    χαφ φοβούνται τι θα γίνει πίσω και μένουν πολύ πίσω, όταν τα ακραία μπακ είναι αργά, η ομάδα είναι κομμένη στη μέση: έξι παίκτες πίσω και τέσσερις μπροστά, στη μέση κανείς. Αυτό δημιουργεί την ανάγκη για περισσότερα τρεξίματα και εντείνει το πρόβλημα των αντοχών.
    – Για τον Μπουμσόνγκ και την άμυνα έχεις απόλυτο δίκιο. Εμένα δεν μου φαίνεται τόσο κακός αμυντικός. Κάνει λάθη, αλλά μήπως και ο Αβραάμ δεν έκανε λάθη την πρώτη του χρονιά; Είναι κάπως αργός, αλλά μήπως ο Μέλμπεργκ είναι γρήγορος; Όταν όμως τρία χρόνια τώρα έχεις καταστήσει το χάμερ / κίλερ / δενξερωγωτι στην άμυνα τη λυδία λίθο και τον μαρμαρωμένο βασιλιά του πράσινου τύπου, όταν οι διοικητικές ανακατατάξεις δημιουργούν διαρκώς την ανάγκη για νέους αποδιοπομπαίους τράγους (Κέζος – Τζόρβας – Μπουμσόνγκ – Νιόπλιας – Κατσουράνης ήταν η σειρά που είχα προβλέψει πριν από λίγο καιρό, καλά τα πάω στις προβλέψεις μέχρι στιγμής), όταν το κέντρο δεν κόβει, κι όταν δεν υπάρχει ένα κεντρικό αμυντικό δίδυμο στο οποίο να δοθεί λίγος χρόνος να μάθει ο ένας το παιχνίδι του άλλου, αυτήν την εικόνα θα έχεις στην άμυνα, νομοτελειακά. Θέλει χρόνο και εμπιστοσύνη για να αποδώσει ένας κεντρικός αμυντικός. Για να δώσω και μια ολυμπιακή νότα, ξέρω πολλούς Ολυμπιακούς που πανηγύριζαν το καλοκαίρι όταν πουλήθηκε για 2,5 εκατομμύρια ο Κυριάκος Παπαδόπουλος στη Σάλκε: ταγάρι τον ανέβαζαν, φαντασμένο ξυλοκόπο τον κατέβαζαν. Τώρα, ο 18χρονος Κυριάκος που ήταν μονίμως εκτός αποστολής στον Ολυμπιακό παίζει βασικός σε αγώνες Champions League και βγάζει μάτια.
    – Δεν ξέρω αν ο Νιόπλιας είναι καλός προπονητής ή όχι. Αλλά στην Ελλάδα το κύριο προσόν που πρέπει να έχει ένας νέος προπονητής για να σταθεί σε μια μεγάλη ομάδα είναι η διαχείριση του πανικού που δημιουργούν τα ΜΜΕ και οι διοικήσεις. Και εκεί δεν παίρνει καλό βαθμό ο Νιόπλιας.
    – Για τη διοίκηση Πατέρα, είπαμε, διστάζω να εκφραστώ γιατί δεν θα είμαι ευπρεπής. Δεν έχω ν’ αλλάξω ούτε κόμμα σ’ αυτά που λες. Θα είχα μόνο πολλά λιμανίσια να προσθέσω. 😛
    – Όσο για το ρόστερ, οι Ρουκάβινα και ο Μάντζιος νομίζω πως όντως περίσσευαν (για κάποιον μυστήριο λόγο συμπαθώ πολύ τον Πετρόπουλο -πρέπει να είμαι ο μόνος Ολυμπιακός που τον συμπαθεί- και τον θεωρώ δυνητικά πολύ καλύτερο παίκτη από τον Μήτρογλου). Αυτός που δεν περίσσευε με τίποτα είναι ο Τζιόλης (τουλάχιστον έτσι όπως έχει εξελιχτεί), αλλά εκεί πηγαίνουμε στο «πρόβλημα Κατσουράνης», που έχω ξαναπεί πως είναι το πιο κομβικό πρόβλημα του φετινού ΠΑΟ, τεχνικά, αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά.

    • 4 rogerios Οκτώβριος 2, 2010 στο 15:41

      Χε, χε! Και τα δικά σου σχόλια είναι εκνευριστικά, γιατί δεν έχω τίποτε το ουσιαστικό να προσθέσω! 🙂 Γίνεται μόνο να τα προωθήσει κάποιος σ’ αυτούς που παίρνουν αποφάσεις για την ομάδα μου, μήπως και βάλουν λίγο μυαλό;

      Πάντως, μη νομίζεις, υπάρχουν αρκετοί παναθηναϊκοί που σκέφτονται με παρόμοιο τρόπο. Φυσικά δεν ακούγονται. Το ίδιο όμως συμβαίνει και με σας. 😉

      Σε όλα πάντως συμφωνούμε (ά, εκτός ίσως από το ότι τους Μάντζιο, Ρουκάβινα εγώ θα τους υπολόγιζα μια χαρά – φυσικά, στην παρούσα συγκυρία η βοήθεια του Τζιόλη θα ήταν ανεκτίμητη. Φυσικά, επίσης, τα μυαλά των δικών σας διοικούντων θα σας στερήσουν μάλλον την ευκαιρία να δείτε τον παίκτη στα ερυθρόλευκα, μια και είναι και βάζελος και Τιτίκα 🙂 ).

      Για τη φυσική κατάσταση, η ανάλυσή σου είναι η πιο εύστοχη που έχω διαβάσει ή ακούσει(μήπως όμως ξέρεις εσύ πότε τελικά απέλυσαν κάποιοι στον ΠΑΟ τον Έμπεν, για να μου φύγει κι εμένα η απορία;). Το ίδιο ισχύει και για όσα λες για τους κεντρικούς αμυντικούς. Εγώ θα προσέθετα το εύλογο ερώτημα: ποιόν άλλον θα μπορούσε να πάρει η διοίκηση Τζίγγερ από την ώρα που ο Γκαλλάς και ο Κρις δεν ήθελαν να έρθουν στην Ελλάδα; Κι αν δεν κάνω λάθος, τον Μέλλμπεργκ τον έχασε η διοίκηση Πατέρα. Ποιά άλλα ονόματα ακούστηκαν; Θα μας έλυνε τα προβλήματα π.χ. ο Ντούριτσα; Δεν νομίζω…

      Τεσπα, εσείς έχετε σε λίγο Μπέο στο πρόγραμμα. Για να δούμε τί θα γίνει, πριν από το θρίλλερ του Παγκρητίου και τις επαπειλούμενες εκτελέσεις.

      • 5 π2 Οκτώβριος 2, 2010 στο 15:55

        Αν η ερώτηση για τον Έμπεν δεν είναι ρητορική, νομίζω πως δεν απολύθηκε, αλλά έφυγε μαζί με τον Τεν Κάτε παρότι του έγινε πρόταση να μείνει (ήθελε τα ίδια χρήματα). Και για να σου βάλω κι άλλα φιτίλια, ενδέχεται η επιστροφή Έμπεν να μην βελτιώσει την φυσική σας κατάσταση. Πρώτον γιατί η αλλαγή εκγύμνασης, ακόμη και επί τα βελτίω, μπορεί να φέρει χειρότερα αποτελέσματα (είδαμε και τα δικά μας χαΐρια πέρυσι με τον «μάγο» Σαντ’ Άνα που αντικατέστησε τον «άχρηστο» Μιχαήλ) και δεύτερον γιατί άνθρωποι με γνώση των παρασκηνίων της Παιανίας μου λένε πως, πέρυσι, εξίσου σημαντική δουλειά με εκείνη του Έμπεν, αν όχι σημαντικότερη, ήταν η δουλειά του δεύτερου γυμναστή (δεν θυμάμαι τώρα το όνομά του), στον οποίο έγινε πρόταση παραμονής με πολύ μειωμένη αμοιβή και ο άνθρωπος πήρε των ομματιών του και πήγε να δουλέψει στη Ρωσία με παχυλότατο μισθό.

        Για τον Τζιόλη έχω μαλώσει με Ολυμπιακούς που ούρλιαζαν για τον άχρηστο βάζελο / περιπατητή / δημιούργημα του κυκλώματος του ΜΜΕ. Τώρα πώς γίνεται ένας τόσο άχρηστος παίκτης να είναι ο καλύτερος παίκτης της Εθνικής, ας το βρουν οι έχοντες πολύ σφιχτά τις οπαδικές τους παρωπίδες.

  3. 6 rogerios Οκτώβριος 2, 2010 στο 16:01

    Η ερώτηση ήταν πραγματική. Νόμιζα ότι έφυγε μαζί με τον Τεν Κάτε (κάτι που μου επιβεβαιώνεις), αλλά διάβασα διάφορους «έγκριτους» αθλητικογράφους να κατηγορούν τη διοίκηση Τζίγγερ για την απώλεια του Έμπεν, οπότε άρχισα να αναρωτιέμαι μήπως είχα κάνει λάθος.

    Τί τα θες, εν μέσω της αγωνιστικής σεζόν οι πιθανότητες βελτίωσης της φυσικής κατάστασης είναι μικρές. Δεν περιμένω έτσι κι αλλιώς να αναστηθούμε… Τώρα άμα είναι να πάμε και χειρότερα στο θέμα αυτό…, χαρά σε σας!

    Ο Τζιόλης όχι μόνο δημιούργημα των ΜΜΕ δεν είναι, αλλά τελικά θύμα τους (ή μήπως οι οπαδοί στις κερκίδες έκριναν όλοι από μόνοι τους ότι ο παίκτης δεν αξίζει). Από την άλλη, μόνο το προπέρσινο παινίδι του στη Βρέμη να έβλεπε κανείς θα αντιλαμβανόταν τις δυνατότητές του.

    • 7 π2 Οκτώβριος 2, 2010 στο 16:06

      Κατηγορούν την προηγούμενη διοίκηση οι έγκριτοι επειδή του έκανε πρόταση και το καλοκαίρι να επιστρέψει, αλλά δεν τα βρήκαν (παρά λίγο) στα χρήματα.

      Πάω να δω τη δική μου ομάδα τώρα (που ήταν, παραδόξως, εξαιρετική την προηγούμενη αγωνιστική).

      • 8 rogerios Οκτώβριος 2, 2010 στο 16:19

        OK, κατάλαβα! Φυσικά δεν μου φαίνεται και για έγκλημα καθοσιώσεως, οι ευθύνες της διοίκησης Πατέρα είναι σαφώς μεγαλύτερες εν προκειμένω.

        Άντε, καλό ματς! 😉

  4. 9 Nstaridas Οκτώβριος 2, 2010 στο 19:57

    Δυστυχώς για την Ελλάδα (βαθμοί UEFA) ο ΠΑΟ φέτος θα έχει την περσινή πορεία του ΟΣΦΠ.
    Ο Νίομπλιας φεύγει αυρίο καθώς νίκη θα μου προκαλέσει έκπληξη !!! (περιμένω λευκή ισοπαλία !!!)
    Πιστεύω ότι η καλύτερη λύση είναι ο Κούπερ αλλά και η σιωπηρή τιμωρία των Κατσουράνη,Καραγκούνη !!!! του διδύμου που έχει καταστρέψει φέτος τον Τζόρβα και οδήγησε στην ήττα την Τετάρτη.
    Τα έχετε ήδη αναλύσει πολύ εύστοχα για την κατάσταση στην ομάδα.
    Όσο για τις περιπτώσεις τύπου Κ.Παπαδόπουλου, στην Ελλάδα δεν γίνεται καθόλου σωστή ψυχολογική διαχείριση των νεαρών παικτών με αποτέλεσμα να καταστρέφεται σύντομα ο ‘ποδοσφαιρικός εγκέφαλος’ τους, και στα 22-25 η πλεοψηφία να παίζει και να αθλείται ως βετεράνος ποδοσφαιριστής (αργοί, πολλοί τραυματισμοί, κλπ.)

    • 10 rogerios Οκτώβριος 3, 2010 στο 02:55

      Αγαπητέ φίλε, μια χαρά θα είναι αν ο ΠΑΟ φέτος καταφέρει να κάνει την περσινή ευρωπαϊκή πορεία του ΟΣΦΠ. ο οποίος, έστω κι από ένα σχετικά εύκολο όμιλο (αν και…), προκρίθηκε στους 16. Δεν το βλέπω να γίνεται. Εδώ που τα λέμε με τέτοιες εμφανίσεις ούτε βαθμό δεν σταυρώνει…

      Για τον Νιόπλια, Κυριακή κοντή γιορτή. Μπορεί προσωρινά να σώσει το κεφάλι του, πλην όμως ένας προπονητής υπό προθεσμία δεν είναι ωραίο πράγμα για κανέναν.

      Όλοι (πλην δημοσιογράφων) συμφωνούμε ο Κατσουράνης αποδεικνύεται τελικά πηγή πολλών από τα δεινά του ΠΑΟ. Ο Καραγκούνης όμως;

      Τέλος, πολύ σωστά επισημαίνεις ότι στην Ελλάδα έχουμε πρόβλημα με τη διαχείριση των ταλέντων σε ψυχολογικό επίπεδο. Κι ακόμα, δεν ξέρουμε τί ακριβώς πρέπει να ζητήσουμε από αυτούς. Η συνέπεια είναι ότι είτε ζητάμε υπερβολικά πολλά και τους καίμε, είτε τους αντιμετωπίζουμε σαν ταλέντα που θα πάρουν «κάποτε» ευκαιρίες, οπότε οι νεαροί παροπλίζονται και δεν εξελίσσονται ποτέ σ’ αυτό που θα μπορούσαν.

  5. 11 redkangaroo Οκτώβριος 3, 2010 στο 23:51

    Ε… τώρα να μπαίνεις στο σπίτι του γείτονα (που δεν τα έχετε και καλά) και να σχολιάζεις τα οικογενειακά του δεν είναι ότι καλύτερο (από απόψεως ευγενείας δηλαδή). Ωστόσο με προκαλεί ο αγαπητός Ρογήρος οπότε θα πω κι εγώ την παρόλα μου.
    1. Είδα τους αξιότιμους πρεσβευτές τη βδομάδα που μας πέρασε και είχαν τα μαύρα τους τα χάλια, όπως τα λέτε είναι και τεχνικά και γυμναστικά και προπονητικά.
    2. Κι ο απίστευτος Πατέρας ξεπρόβαλλε μετά την ταπεινωτική ήττα 0-2 από την Κοπεγχάγη να μιλήσει για τα εσωκομματικά του. Συγγνώμη αλλά αυτό είναι σύγχυση ρόλων τι παρίστανε δηλαδή;
    3. Περνάει τρένο το τριφύλλι από το Ηράκλειο ο Νιόπλιας κυριολεκτικά τα έχει παίξει ο άνθρωπος και βγαίνει και λεει τα βροντάω… (σε dt σκάει μύτη ο κοσκωτάνθρωπος αντωνίου -για τους έχοντες μνήμη- και το μαζεύει, και μετά όλο μαζί μαζεύεται).
    4. Στο μεταξύ το Πολιτ Μπιρό Πατέρα – Βγενό έχει ήδη βγάλει ανακοινωσάρα για τη διαιτησία στο ματς ΟΣΦΠ-Ολυμπιακού Βόλου για τη μη αποβολή του (ηλιθίου) Τοροσίδη!
    5. Ρε λες ο Βαλβέρδε να τους έχει δείξει λίγη μπαλίτσα;;; ωραία είναι!

    • 12 rogerios Οκτώβριος 4, 2010 στο 00:01

      Σε 1 και 2 απόλυτη συμφωνία.
      Στο 3: ο Νιόπλιας έκανε κάτι το εντελώς ανθρώπινο και άρα κατανοητό. Το καρφί για τον Αντωνίου παραπέμπει σε πραγματικά περιστατικά, αλλά εν προκειμένω έτσι δεν έπρεπε να αντιδράσει; Λογικό μου φαίνεται να προσπαθήσουν να κρατήσουν ένα προπονητή που αυτοί επέλεξαν. Η ανοησία ήταν τις προηγούμενες μέρες που υποτίθεται ότι ο Νιόπλιας είχε τη στήριξη της διοίκησης, αλλά ταυτόχρονα κύκλοι της διοίκησης διοχέτευαν πληροφορίες περί κρισιμότητας του ματς στο Παγκρήτιο και περί επαφών με Κούπερ και Πελλεγκρίνι.
      4. Τώρα για αυτό δεν λέω τίποτε, άλλος ήταν ο πρώτος διδάξας (και μάλιστα κατ’ εξακολούθηση).
      5. Για να δούμε και σε δυσκολότερα ματς.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Δημοφιλή άρθρα

Μαζί με 16 ακόμα followers

ημερολόγιο αναρτήσεων

Οκτώβριος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.   Νοέ. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Στατιστικά

  • 48,433 hits

Αρέσει σε %d bloggers: